Elle Macpherson,Kate Moss

Piękna Australijka o przydomku "The Body" (Ciało). Karierę zaczęła w latach 80-tych i stała się jedną z najlepszych i najlepiej zarabiających modelek w historii. Podobnie jak Cindy Crawford nagrywała programy z ćwiczeniami. Grała też w filmach i serialach, m.in. kultowych "Przyjaciołach". Wciąż jest aktywna zawodowo, m.in. zajmuje się projektowaniem bielizny. Sporo czasu poświęca też dwójce dzieci i działalności dobroczynnej.

Na tle koleżanek z branży wyglądała jak wygłodzone dziecko. Niska, chuda, z cienkimi włosami i krzywymi nogami. Jednak wszystko, co teoretycznie powinno stanąć na drodze jej kariery, przerodziło się w atut. Prawdziwą gwiazdą uczynił ją Calvin Klein - Kate stała się twarzą marki.

Miłośniczka rocka, imprez i używek, łącznie z narkotykami. W podpisywaniu kolejnych kontraktów nie przeszkodziły jej jednak nawet wybryki i skandale. Wciąż kreuje trendy i nie schodzi z pierwszych stron gazet - jedna z największych współczesnych ikon mody.

Cindy Crawford,Naomi Campbell

Amerykańska modelka, której znakiem rozpoznawczym stał się pieprzyk nad górną wargą. Próbowała sił w różnych dziedzinach. Oprócz chodzenia po wybiegach i udziału w reklamach, Cindy próbowała sił jako aktorka (zagrała w filmie "Czysta gra"). Jej popisy jednak nie przypadły do gustu krytykom.

Wysportowana Cindy zawsze chętnie promowała aktywny tryb życia, nagrywając bardzo popularne kasety z ćwiczeniami. W latach 90. kobiety marzyły, żeby wyglądać tak jak ona. Teraz Cindy wychowuje dwoje dzieci, jednak nie myśli jeszcze o emeryturze. Obecnie współpracuje z siecią obuwniczą Deichmann.

Pierwsza czarnoskóra modelka, która zagościła na okładkach "Vogue'a" i "Timesa" oraz zrobiła tak wielką karierę międzynarodową. Oprócz modelingu Naomi zajmuje się aktorstwem ("Miami Rhapsody", "Dziewczyna nr 6" i in.), pisarstwem (powieść "Łabędź"), dziennikarstwem (dla magazynu "GQ" przeprowadziła wywiady m.in. z prezydentem Wenezueli Hugo Chavezem i premierem Rosji Władimirem Putinem). Swoim nazwiskiem sygnuje też linię perfum. Często gości na łamach kolorowej prasy jako bohaterka skandali.

Ikony stylu

Claudia Schiffer

Jedna z najlepszych modelek w historii, duma Niemców, porównywana do Brigitte Bardot. Znaki rozpoznawcze - długie blond włosy i szeroki uśmiech. Zaczęła pracować jako 17-latka, szybko podbiła świat mody stając się muzą Karla Lagerfelda. Obecnie jest żoną Matthew Vaughna i mamą trójki dzieci.

W dekadzie lat 90. ikonami stylu stały się supermodelki. Claudia, Christy, Linda, Cindy, Naomi były po prostu wszędzie. Zdobiły okładki i łamy magazynów "Vogue", "Harpers Bazaar", "Elle", "Rolling Stone". Prasa wciąż powtarzała się opisując bajkowe historie modelek, powstawały programy dokumentalne na ich temat. Były wszechobecne. Do dziś zresztą oglądamy ich zdjęcia w czasopismach i reklamach, a Kate Moss utrzymuje się na topie cały czas, podpisując wciąż nowe kontrakty z najlepszymi. Kto należał do czołówki najlepszych modelek? Przedstawiamy kilka ówczesnych ikon.

 

Makijaż, fryzura.

Po drapieżnych latach 80. do mody powoli wracał makijaż naturalny. Barwy kosmetyków miały być ciepłe - prym wiodły beże i brązy, które podkreślały urodę i modelowały owal twarzy.

Uczesania też były raczej spokojne. W latach 90. królowały proste, gładkie, wycieniowane włosy. Furorę zrobiła „fryzura na Rachel”, czyli taka, jaką nosiła bohaterka „Przyjaciół” grana przez Jennifer Aniston (na zdjęciu). Z drugiej strony kobiety wybierały krótkie cięcia - fryzury wycieniowane, bardzo krótkie z tyłu i po bokach, za to dłuższe na czubku i przedzie głowy. 

Hity!

Hitem lat 90. były wzory zwierzęce. Najlepiej na legginsach, które zestawiano z wysokimi szpilkami. Legginsy stanowiły też popularną podstawę wygodnego stroju sportowego.

W dekadzie lat 90. z entuzjazmem zresztą chodziło się w sportowych ciuchach - spodnie, bluza, adidasy - tak wyglądał przepis na wygodny ubiór.

Trendy

Wczesne lata 90. To kontynuacja trendów z poprzedniej dekady. W modzie były dżinsowe szorty i koszule, obcisłe spodnie, neonowe kolory, skórzane oraz dżinsowe kurtki, kowbojki, kolorowe rajstopy i legginsy (hitem okazała się lycra), chustki na głowę (bandamki). W drugiej połowie lat 90. do mody wróciły hippisowskie długie spódnice i sukienki w kwiatki. Kobiety nosiły też obcisłe golfy, ogrodniczki, buty na koturnach. Modnie było pokazać się w ciuchu od znanego projektanta (z wyeksponowanym logo) - królowały francuskie i włoskie marki: Armani, Chanel, Lacoste czy Gucci.

Późne lata 90. wprowadziły do mody dzwony, kolory pastelowe, mini i tank topy

Moda lat 90

Moda lat 90. była trochę zwariowana, trochę słodka, trochę kiczowata. Dziś wciąż o niej pamiętamy i chętnie ubieramy się w stylu tamtych lat - legginsy, sportowe bluzy i buty, skórzane kurtki, to tylko niektóre ciuchy uwielbiane w tamtej dekadzie i modne teraz.

W latach 90. u szczytu popularności były top modelki - Claudia Schiffer, Christy Turlington, Cindy Crawford, Naomi Cambell, Linda Evangelista. To one stały się "it" girls tamtej dekady. Wyglądały nieco inaczej niż dzisiejsze ikony - były bardzo szczupłe, ale nie wychudzone, prezentowały sportowe sylwetki i promowały zdrowy tryb życia. Nieco odmienny styl prezentowała Kate Moss, która w latach 90. robiła już wielką karierę. Kate była przedstawicielką stylu grunge, a zdrowy styl życia wydawał się jej nie interesować... Jak widać, lata 90. nie były jednoznaczne, ale czyż to nie czyni ich jeszcze ciekawszymi?

 

 

Ikony stylu

Madonna

Carie Bradshaw

Annie Lennox

Makijaż, fryzura.

Zasada makijażu w latach 80 to: rzucać się w oczy. Trwała na włosach, wyraziste brwi i ciemne usta - tak wyglądały wtedy dziewczyny. Wprawdzie w pracy mocny makijaż był niedopuszczalny, za to po godzinach nie szokowały nawet niebieskie powieki.

Moda lat 80

Moda lat 80. formowała sylwetkę w kształt odwróconego trójkąta. Noszono jednolite kostiumy, w których marynarki miały poduszki w ramionach, a proporcje równoważono obcisłymi spódnicami. Takie były kobiety sukcesu ówczesnej dekady - pewne siebie z silnym charakterem.

Dziewczyny z sąsiedztwa ubierały się jednak inaczej. Nosiły legginsy i obszerne swetry lub tuniki albo body. Całość dopełniały kolorową, plastikową biżuterią. Sportowe stroje sprawiały wrażenie, jak gdyby ich właścicielki dopiero co opuściły klub fitness, a raczej zajęcia aerobicu, bo to ta forma ćwiczeń w latach 80. była najpopularniejsza.

Lata 70

Lata 70. to niewątpliwie znakomity okres w historii ubioru. Fenomen tych czasów polega na niebanalnym połączeniu elegancji, seksapilu i stylu hippie. Kontynuacje i wpływy  lat 70. obserwować możemy w czasach nam współczesnych.

fryzura .

W świecie fryzur wciąż panowała moda na długie włosy, zarówno wśród kobiet, jak i mężczyzn. Dodatkowo, uczesania często ozdabiano kwiatami lub piórami, zgodnie z konwencją hippisowską. Jedną z najpopularniejszych fryzur kreowała Farah Fawcett –nosiła mocno natapirowane, stopniowo przystrzyżone i zawsze nieskazitelnie ułożone włosy. Chętnie wybierano również fale a’la Aniołki Charliego. Najbardziej niekonwencjonalne, postawione lub farbowane na odblaskowe kolory uczesania zrodziły się ze stylu punkowego.

Biżuteria

Charakterystycznym uzupełnieniem ubioru każdej elegantki była duża biżuteria, inspirowana etniczną modą późnych lat 60. Popularne było łączenie drewna z metalem oraz korale, paciorki, rzemyki na szyi oraz przegubach dłoni. Wśród nastolatek królowały ręcznie wyrabiane „bransoletki przyjaźni”.

 W kwestii obuwia najbardziej pożądane były buty na platformach, wzrosła również popularność butów sportowych wraz z pojawieniem się na rynku firmy Nike w 1972 r.

 Pod koniec lat 70. na czasie był styl punkowy, który negował wszystkie poprzednie trendy i zapoczątkował zmiany widoczne w kolejnej dekadzie.

Trendy

Jeden z najbardziej znanych trendów, wspomniane już kostiumy disco, spopularyzował John Travolta w filmie Gorączka sobotniej nocy. Jego strój składał się z poliestrowego garnituru oraz butów na platformach.

Must have - musisz mieć !

‘Must have’ tamtego okresu to: kwieciste tuniki, zwiewne sukienki, bluzki marszczone pod biustem, kopertówki i oczywiście rozsławione dzwony. Nieodłącznym elementem wizerunku był tez precyzyjny makijaż na wzór Diany Ross.

                                                    

Mini

Najgorętszy trend w modzie lat 60. -czyli przebojowa mini spódniczka- nie traciła na popularności, jednak w sytuacjach formalnych panie coraz częściej wybierały długość midi lub maxi.

Jak było ?

Kobiety w tamtych czasach bawiły się modą, a stroje dobierały stosownie do sytuacji. Jednego dnia potrafiły nosić wyblakłe, wytarte dżinsy, aby następnego zamienić je na szorty i długie podkolanówki podpatrzone u ulubionych gwiazd pop. Podobnie jak w innych okresach, moda była sposobem ekspresji własnych przekonań i formą wyrażania siebie.

Początki

Wyjątkowy styl lat 70. w swej początkowej fazie był kontynuacją trendów hippisowskich poprzedniej dekady. Przez pierwsze lata niezwykle popularne były farbowane, wielobarwne t-shirty oraz kultowe dżinsy dzwony, często bogato zdobione (powszechne były zwłaszcza frędzle i motywy kwiatowe). Wielkim powodzeniem cieszyły się również „egzotyczne” stroje charakterystyczne dla różnych kultur –japońskie kimona, szydełkowe kamizelki i szale z Hiszpanii i wiele innych.

Moda lat 70

Moda lat 70. postrzegana jest jako eklektyczna mieszanka nowoczesności oraz dawno zapomnianych konwencji, fasonów i tkanin.
Z jednej strony to okres, w którym królował styl disco, odblaskowe i nietuzinkowe połączenia kolorów, buty na platformach i poliester. W tym czasie widoczne były jednak również silne wpływy ‘flower power’ schyłku lat 60. –wciąż na topie utrzymywały się etniczne oraz hippie ubrania i dodatki. Ponadto w tych kreacjach dostrzec można ślady nostalgii lat 20., 30., 40. i 50.

Moda lat 70

Moda lat 70 kojarzy nam się głównie z hipisowską nonszalancją. Długie, falbaniaste spódnice i sukienki, poszarpane spodnie dzwony i ogromne okulary – to znaki rozpoznawcze tej dekady. Tuż obok hipisów kształtował się jednak inny ruch – punk, a jego zwolennicy nosili skórzane kurtki, łańcuchy i agrafki.

Fryzura , makijaż lat 60 .

Makijaż w latach 60. zwracał uwagę na oczy. Miały być duże, podkreślone kredką i mascarą, a nawet sztucznymi rzęsami, dzięki którym oczy wydawały się większe. Usta były podkreślone bardzo delikatnie. Kobiety, które malowały się w stylu Twiggy, przypominały małe dziewczynki.

W latach 60. rozwijała się kariera Brigitte Bardot, która preferowała bardziej kobiecy, seksowny makijaż - kocie oczy i pastelowe usta.

Najmodniejszymi uczesaniami w latach 60. były krótkie fryzury na chłopczycę, często z dłuższą grzywką zaczesaną na bok. Elegantki wybierały wysokie koki. Układanie włosów zaczynały od tapirowania, aby fryzura miała odpowiednią objętość. W modzie nadal były opaski.

Ruch hippisowski także miał znaczny wpływ na fryzury i nakazywał noszenie długich włosów. Hippiski stawiały na naturalność, a ich ulubionymi ozdobami były rzecz jasna kwiaty.

Twiggy-ikona mody z lat 60

Urodzona w 1949 roku w Londynie Lesley Hornby, znana jako Twiggy Lawson, stała się w latach 60 ikoną piękna i stylu. Drobna, chuda dziewczyna o regularnych rysach twarzy, krótkich włosach i wielkich oczach odniosła sukces jako modelka i aktorka. "Nie mam figury" - mówiła o sobie. Choć jej sylwetka była raczej chłopięca, właśnie taki kanon stał się wówczas pożądany. Idealnie pasowały do niej proste, symetryczne sukienki, płaszczyki i golfy.

Moda lat 60

Jako jedną z najbardziej zasłużonych dla mody kreatorek tamtego dziesięciolecia wymienia się Mary Quant. Tej brytyjskiej projektantce  zawdzięczamy przede wszystkim spódniczkę mini i szorty. Z początku jej projekty wzbudzały kontrowersje. Dziewczyny w seksownych mini wydawały się zbyt prowokujące. Ta moda jednak idealnie wpisała się w klimat dekady, w której głoszono przecież kult młodości i seksualną swobodę.

                           

Co noszono?

• Popularna linia New Look stworzona przez Christiana Diora miała za zadanie podkreślić wąską talię, poszerzyć biodra, powiększyć biust.
• Pod spódnice wkładano halki, które nadawały im objętości. Im bardziej uroczyste wyjście, tym szersza była halka.
• Wąskie talie akcentowano szerokim paskiem.
• Stanik bez ramiączek był odpowiedzią na popularne sukienki z odkrytymi ramionami.
• Dodatki: klipsy, perły, rękawiczki.
• W połowie lat 50. Coco Chanel uwolniła kobiety od obowiązku trzymania torebki w rękach. Słynny model 2.55 to pikowana torebka na łańcuszku, popularna do dziś.
• To samo ze sweterkami na guziki. Większość z was ma w swojej szafie choć jeden.

Moda na świecie w końcu mogła być kolorowa. Jednak nie wszędzie. W Polsce oryginalność traktowano jak sprzeciwianie się ideologii. Trudno zresztą było o oryginalne ubrania. Polki światowe trendy śledziły w filmach. Wzorowały się na sławnych aktorkach, m.in. na Brigitte Bardot. To od niej zapożyczyły chusty na głowie, bikini czy koński ogon. Co sprytniejsze szukały ubrań na bazarach. Pochodziły one przede wszystkim z amerykańskich paczek. Popularne ‘trumniaki’ to baleriny stworzone z powycinanych i pofarbowanych na czarno tenisówek.  Popularne dziś pojęcie ‘Do-It-Yourself’ w tamtych czasach było najczęściej jedynym rozwiązaniem

Moda lat 50

Po II wojnie światowej zapanował optymizm. Ludzie cieszyli się wolnością oraz tym, że z powodu rozwijającego się przemysłu mają lepsze zarobki. Kobiety coraz częściej rezygnowały z pracy w fabrykach, stając się gospodyniami domowymi. Popularne z tamtego okresu są reklamy idealnych, pięknie ubranych i wymalowanych kobiet, które z uśmiechem podają obiad swoim mężom. Zmienił się ideał kobiecej sylwetki. Smukła dama z lat 40. teraz chciała ukazać swoje kobiece kształty.

Gwiazdy

To właśnie Ava Gardner, jedna z najpiękniejszych aktorek amerykańskich, stała się jedną z ikon tamtych czasów. W latach 40. jej kariera nabrała tempa. Zagrała m.in. w filmach "Zabójcy", "Singapur", "Dotknięcie Wenus", "East Side, West Side". Lubiła wyglądać jak gwiazda, miała słabość do pięknych kreacji i błyskotek.

Fryzury

Fryzury w latach 40. były bardzo staranne i kobiece. Panie układały kosmyki w fale lub upinały misterne, fantazyjne koki. Włosy miały być gęste i błyszczące, pięknie okalać twarz, jak u Avy Gardner.

Trendy

W latach 40. stroje kobiet zwracały uwagę na talię. Spódnice, sukienki, bluzki czy kurtki miały być obowiązkowo dopasowane w pasie. Talię osy panie lubiły podkreślać paskami. Długość spódnic była nadal skromna. Komponując strój codzienny panie wybierały długość do połowy łydki, na wieczór wolały długie suknie z odsłoniętymi plecami i ramionami. Kobiecość podkreślały zwiewne, rozkloszowane sukienki lub przeciwnie - dopasowane tuby, ładnie układające się na linii bioder.

Na górę panie zakładały proste bluzki z kołnierzykami i dopasowane w talii marynarki. Do takiego stroju warto było dobrać kapelusz i buty na słupku. Obowiązywały okrągłe czubki i ozdobne paski.

Biżuteria miała być skromna, zazwyczaj wystarczyły klipsy lub naszyjnik.

Moda lat 40

Moda lat 40. zaczęła kształtować się dopiero w drugiej połowie dekady. Lata II wojny światowej oznaczały ciągłą walkę o przetrwanie, a ubiór sprawiał jedynie role funkcjonalne. Kobiety szyły stroje z tego, co miały pod ręką. Po 45. roku życie powoli wracało do normy i odżyło zainteresowanie stylem ubierania się. Czy moda lat 40. może inspirować nas dziś? Komu przypadnie do gustu styl powojennych lat? Nasza galeria zdjęć podpowie ci, jakie trendy obowiązywały w tamtych czasach, jak kobiety podkreślały figurę i urodę. Zobaczysz też modne zestawy ubrań inspirowane modą lat 40.

Kto zaistniał ?

Robiąc przegląd projektantów lat 30. zaczynamy od Elsy Schiaparelli. Zasłynęła modą awangardową, mnogością wzorów i delikatnymi tkaninami.
Kolejna projektantka to Alix Gres. Zasłynęła z prostych sukni z fałdami, szytymi z dżerseju, bezpośrednio na ciele - bez wykroju. Gres była autorką zapachu Cabochard.
Ostatni znany projektant lat 30. to Edward Molyneux. Projektował proste kroje i spokojną kolorystykę. Jego mocną stroną był minimalizm.

Gwiazdy

Jedną z najbardziej znanych diw i ikon stylu lat 30. była Greta Garbo, szwedzka aktorka, która była czterokrotnie nominowana do Oscara. Greta śmiało przyznawała się do swojego biseksualizmu.
Nie mniej znana była Marlena Dietrich. Charakteryzował ją męski szyk. Ta niemiecka aktorka i piosenkarka szczególnie lubiła cylindry i frak. Znana nie tylko z kontrowersyjnych poglądów, ale także odważnej szafy.

Vivien Leigh

Wspominając gwiazdy lat 30. nie można zapomnieć o Vivien Leigh, która bardziej znana jest jako Scarlett O' Hara z filmu "Przeminęło z wiatrem".
To kobieta, która jeszcze przez wiele dekad była ideałem piękna i niedoścignioną ikoną stylu. Charakteryzowały ją piękne rysy twarzy, długie, kręcone włosy, duże oczy, wyrazisty makijaż i kobiecość.
To kobieta, która uwodziła całą sobą nie tylko na ekranie kina, ale także w życiu.

Jak wyglądano ?

Kobieca sylwetka w latach 30. stawała się coraz bardziej kobieca. Pojawiły się przeźroczystości i koronki, które najlepiej świadczą o wyemancypowaniu kobiecego stylu. Talia jest już podkreślona, a materiały są coraz bardziej miękkie. W wykończeniu ubrań po raz pierwszy pojawiło się futro, które wcześniej mogłoby zostać niezaakceptowane. Modny kolor to pudrowy róż. Również kostiumy kąpielowe w latach 30. są coraz mniej zabudowane, a panie za to są coraz bardziej wyzwolone i pokazują więcej ciała.
Nie tylko szafa, ale i sposób noszenia całej siebie ewoluuje. Usta są zdecydowanie większe i mocniej podkreślone. Oczy wciąż są przydymione i tajemnicze, co tylko podkreśla kobiecość.
Najmodniejsze włosy mają kolor jasny, nawet platynowy blond. To zupełny odwrót od lat 20., kiedy królował kruczo czarny. Na kobiecej głowie pojawiają się też wyraźne przedziałki. Włosy są coraz dłuższe, a najmodniejsze są te falowane, a wręcz mocno kręcone. Do mody wchodzi trwała.

Moda lat 30

Lata trzydzieste przyniosły więcej kobiecości i wyzwolenia do kobiecej garderoby.
Stroje nabrały kobiecej linii i ozdób różnego rodzaju faktur.

Marki trendów

Lata 20. to początek rozkwitu mody, która z upływem wieku stał się gigantycznym biznesem na światową skalę. Najsłynniejszą projektantką początków XX wieku była oczywiście Coco Chanel.
To Coco Chanel wprowadziła w świat mody szykowne, ponadczasowe kostiumy. Na początku swej kariery lansowała jednak wizerunek ubogiej dziewczyny, ubranej w sportowe dżerseje, w neutralnych kolorach. Kostiumy były szyte z tweedu.

Kolejny dyktator trendów - choć wtedy nikt tak o krawcach nie myślał - był Jean Patou. Autor perfum Joy i strojów o charakterze sportowym. Jako pierwszy wprowadził do mody dodatki uzupełniające strój.
Inne, mniej znane projektantki, które bardzo przysłużyły się dzisiejszej modzie, to Sonia Delaunay i Madeline Vionnet. Ta pierwsza wprowadziła do kobiecej garderoby graficzne i abstrakcyjne formy, a Vionnet to prekursorka metody krojenia tkanin ze skosu.

Ukośne wykończenia sukienek Vionnet, oczywiście z niskim stanem.

Gwiazdy

Wśród gwiazd modę kreowały piękne, a zarazem silne kobiety. Wśród nich była Josephine Baker - tancerka, aktorka i piosenkarka francuska pochodzenia amerykańskiego - która przyznawała się do biseksualizmu. Szokowała nie tylko swoim stylem bycia, ale także kostiumami, które były wspaniałe. Znana jest m.in. jej spódnica z bananów.

Louise Brookes, to amerykańska tancerka, modelka i aktorka. Urodzona w 1906 r., była wielką gwiazdą lat. 20. Znana m.in. z filmu Puszka Pandory, ale także ze swoich kruczoczarnych włosów i krótkiej grzywki.
Ucieleśnieniem kobiety lat 20. była Nancy Cunard, pisarka i polityczna aktywistka urodzona w 1896 roku. Zaciekle walczyła z rasizmem i faszyzmem, a jednocześnie nie zapominała o swojej kobiecości i zabawie modą. Zmarła, wykończona chorobą umysłu, ważąc zaledwie 26 kilogramów.
Ikoną mody była także piękna i niezwykle kobieca Clara Bow, która wykreowała swój wizerunek w reklamie. Ta ponętna właścicielka dużych, czarnych oczu i kręconych włosów, zawładnęła niejednym męskim sercem.

Lousie Brookes

Jak wyglądano ?

Wizerunek z lat 20. to charakterystyczne fale na włosach, małe kapelusiki z opuszczonym rondem, czy też opaski we włosach, które - według najmodniejszych ówczesnych trendów - powinny być czarne i błyszczące.
Oczy były tak pomalowane, że wyglądały na smutne. Najmodniejszy makijaż to przydymiona powieka, a usta małe i ciemne.
Moda ignorowała także kobiece kształty. Sylwetka była prosta - w kształcie litery H, czy też papryki - stan był bardzo nisko osadzony, a o podkreślaniu talii, czy bioder, kobiety mogły zapomnieć. Choć o spodniach w kobiecej szafie nikt nie wiedział, to jednak panie wyglądały jak współczesne chłopczyce.

Ewolucja !

To w latach 20. moda zaczęła być demonstracją odwagi i odrębności kobiet. Stroje wreszcie stały się luźne i nie krępowały ruchów. Zatarła się granica między ubiorem sportowym, a codziennym, spacerowym. Wyemancypowane kobiety odważyły się także zrezygnować z obcasów - jedynie na wieczór zakładały pantofle na niskim słupku - na rzecz wygodnych, całkowicie płaskich butów.
Sukienki koktajlowe w latach 20. zyskały bardzo oryginalną formę. Pojawiło się bogactwo tkanin, ornamentów i połysk, które równoważyły prostotę fasonu. Suknie zaczęły być zdobione haftami, koralikami, bardzo często piórami, frędzlami, czy sztrasami.
W sukniach wieczorowych obowiązkowo akcentowano obniżoną talię, najczęściej poprzez drapowania i elementy biżuteryjne. Niezbędnym dodatkiem na bal dla chłopczycy lat 20. był wachlarz piór i długie sznury pereł, które najlepiej komponowały się z najmodniejszą wtedy czernią.

Moda lat 20

Moda z lat dwudziestych nie wychodziła naprzeciw kobiecym kształtom. Sylwetka miała kształt litery H, a talia mogła w ogóle nie istnieć.